Kaszel i katar w przedszkolnych salach. Gorący spór o chore dzieci od września

Sezon jesiennych infekcji w placówkach oświatowych ruszył w tym roku z wyjątkowo dużą siłą. Na przedszkolnych korytarzach codziennie słychać kaszel oraz widać dzieci zmagające się z silnym katarem. Choć lekarze pediatrzy nie mają żadnych wątpliwości, wielu rodziców regularnie przyprowadza przeziębione maluchy na zajęcia.

Opiekunowie stają przed dramatycznym wyborem pomiędzy obowiązkami zawodowymi a dobrem własnej pociechy. W efekcie do grup trafiają dzieci osłabione, które zamiast odpoczywać w łóżkach, spędzają długie godziny w hałasie. Sytuacja ta budzi ogromny opór ze strony nauczycieli oraz innych rodzin. Statuty placówek rzadko dają dyrektorom realne instrumenty prawne do walki z tym masowym zjawiskiem.

Przedszkole staje się przechowalnią dla chorych

Codzienność wielu grup przedszkolnych na starcie sezonu wygląda niemal identycznie. Osłabione dzieci siedzą w salach, wyraźnie nie mając siły na wspólną zabawę. Tłumaczenia osób przyprowadzających maluchy są stałe i powtarzalne we wszystkich placówkach.

Większość z nich wskazuje na presję w pracy i brak alternatywnej opieki. System prawny w kraju nie wspiera skutecznie rodziców w takich sytuacjach. Zapominamy jednak o najważniejszym podmiocie tego sporu, czyli o samym dziecku. Lekki katar, bagatelizowany przez dorosłych, dla małego organizmu jest potężnym dyskomfortem. Blokuje swobodne oddychanie i drastycznie obniża koncentrację podczas zajęć zorganizowanych. Przedszkole przestaje być wtedy miejscem rozwoju, a staje się wyłącznie przechowalnią.

Efekt domina niszczy zdrowie całych rodzin

Konsekwencje obecności jednego przeziębionego dziecka w grupie rówieśniczej są natychmiastowe. W zamkniętych, ogrzewanych salach wirusy rozprzestrzeniają się w błyskawicznym tempie.

Szybkie zakażenia - jedna infekcja generuje lawinę kolejnych zachorowań w klasie.
Absencja personelu - masowo chorują wychowawcy oraz pomocnicy nauczycieli.
Kryzys domowy - choroba z przedszkola błyskawicznie dotyka rodziców i dziadków.

Schemat ten powtarza się cyklicznie przez całą jesień i zimę. Rodzice pięciolatków alarmują o przypadkach przyprowadzania dzieci z widocznymi nudnościami czy stanami podgorączkowymi. Taka praktyka bezpowrotnie niszczy wysiłki osób, które izolują swoje pociechy przy pierwszych objawach.

Nauczyciele mają dość pracy w warunkach epidemii

Głos w dyskusji coraz głośniej zabierają zmęczeni wychowawcy przedszkolni. Podkreślają oni, że praca w nieustannym kontakcie z drobnoustrojami jest wycieńczająca.

Pedagodzy zarażają się od podopiecznych, co prowadzi do masowych zwolnień lekarskich w oświacie. W placówkach zaczyna brakować rąk do pracy przy opiece. Dyrektorzy mają ogromne trudności z organizacją nagłych zastępstw na porannych dyżurach. Wychowawcy czują się bezradni, ponieważ przepisy prawa oświatowego nie ułatwiają im interwencji. Nauczyciel nie ma statusu lekarza i nie może postawić oficjalnej diagnozy. Często spotyka się też z agresją słowną ze strony upominanych opiekunów.

Wysoka cena odpowiedzialności rzetelnych rodziców

W najgorszej sytuacji prawnej i życiowej lądują osoby podchodzące do tematu odpowiedzialnie. Rodzice, którzy zostawiają przeziębione dziecko w domu, ponoszą realne koszty swojej decyzji.

Biorą urlopy wypoczynkowe lub tracą część wynagrodzenia na zasiłkach opiekuńczych. Organizują kosztowną pomoc prywatnych opiekunek, aby nie narażać reszty przedszkolnej grupy. Ich poświęcenie idzie jednak na marne tuż po powrocie malucha do placówki. Zdrowe dziecko po kilku dniach izolacji trafia na te same chore osoby w sali. Wtedy proces zakażenia rusza od nowa, wywołując głęboką frustrację i poczucie niesprawiedliwości. Granica pojęcia lekkiego kataru stała się płynna i zależy wyłącznie od potrzeb dorosłych.

Co o odsyłaniu chorych dzieci mówi prawo oświatowe?

Większość publicznych przedszkoli wprowadza do swoich statutów zapisy o zakazie przyprowadzania dzieci chorych. Z punktu widzenia czystego prawa sprawa nie jest jednak prosta do wyegzekwowania.

Nauczyciel może odmówić przyjęcia dziecka, jeśli jego stan bezpośrednio zagraża bezpieczeństwu innych. Podwyższona temperatura lub intensywne wymioty są jasną przesłanką do natychmiastowego wezwania rodziców. W przypadku kataru szkoła ma jednak ograniczone pole manewru prawnego. Opiekunowie często przynoszą zaświadczenia od lekarzy o rzekomym alergicznym tle dolegliwości. Dyrektor nie ma narzędzi do weryfikacji autentyczności takich deklaracji na porannym filtrze. Jedynym skutecznym rozwiązaniem pozostaje wypracowanie jasnego, solidarnego kontraktu społecznego wewnątrz danej grupy.